ေတာင္ကိုးရီးယားလူမ်ိဳးေတြဟာ ထမင္းစားရင္ဘာလို႔ထမင္းကို ပန္းကန္လံုးေလးတစ္လံုးစာ ကိုပဲထည့္စားပါသလဲ
    ဆိုင္ေတြမွာေရာင္းရင္လည္း ထမင္းတစ္ပြဲစာဟာ
    တစ္လုပ္စာသာသာမွ်သာရွိတ့ဲပန္းကန္လံုးေလး
    တစ္လံုးစာပဲရွိပါတယ္။ဒါဟာဘာလို႔လဲဆိုရင္
    ကိုးရီးယားေတြဟာထမင္းကိုအရမ္းတန္ဖိုးထားလို႔ပါ။

    ဒီပန္းကန္လံုးေလးထဲကထမင္းဟာ လူတစ္ေယာက္
    အတြက္အကုန္မစားနိုင္စရာအေၾကာင္းမရွိပါဘူး
    အရမ္းဗိုက္ဆာေနလို႔ ဒီလိုထမင္းဆယ္လံုးစားရင္လည္း
    သူတို႔မျငိဳျငင္ပါဘူးသူတို႔စိုးရိမ္တာက ထမင္းကိုမကုန္ဘဲ
    လႊင့္ပစ္မွာကိုစိုးလို႔ပါ တ့ဲ။

    ေတာင္ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြဟာထမင္း
    လႊင့္ပစ္တတ္တ့ဲလူေတြကိုမ်က္ေစာင္းထိုးပါတယ္။
    မ်က္ေစာင္းထိုးတယ္ဆိုတာကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြ
    ေတာ္ရံုတန္ရုံံုအျပစ္မ်ိဳးကိုက်ဴးလြန္ရင္ေတာင္
    မ်က္ေစာင္းမထိုးတတ္ပါဘူး မ်က္ေစာင္းထိုးခံရတ့ဲလူဟာ
    အင္မတန္ေဒါသထြက္အျမင္ကတ္စရာ
    ေကာင္းတ့ဲလူပါ ။

    ဒါ့ေၾကာင့္ ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြဟာ
    လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်က္ေစာင္းထိုးျပီးၾကည့္မွာကို
    အလြန္အင္မတန္္စိုးရိမ္ၾကပါတယ္။
    ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြ ထမင္းကိုတန္ဖိုးထားရတ့ဲ
    အေၾကာင္းအရင္းကိုေျပာပါမယ္။

    ကိုးရီးယားနိုင္ငံဟာ ၁၉၄၅ခုနွစ္က
    ဂ်ပန္လက္ေအာက္ကလြတ္လပ္ေရးရခ့ဲတာပါ။
    ဂ်ပန္လက္ေအာက္မွာဖိနွိပ္ခံဘ၀န႔ဲ
    အစာေရစာငတ္ ဆင္းဆင္းရဲရဲေနခ့ဲၾကရပါတယ္။
    ထမင္းအစားေျပာင္းဆန္မ်ားကိုျပဳတ္ျပီးစားၾကရပါတယ္။
    ဒါ့ေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ထိ ဂ်ပန္ဆိုရင္ စိတ္ထဲမွာ
    အရမ္းမုန္းပါတယ္။

    ကိုးရီးယားနိုင္ငံဟာ ၁၅ရက္ ၈လ ၁၉၄၅ခုနွစ္က
    ဂ်ပန္လက္ေအာက္ကလြတ္ေျမာက္ခ့ဲတာျဖစ္ျပီး
    ျမန္မာနိုင္ငံထက္ ၂နွစ္ေက်ာ္ေစာျပီးလြတ္လပ္ေရးရခ့ဲတာ
    ျဖစ္ေပမယ့္တိုင္းျပည္ဟာ လံုး၀မျငိမ္းခ်မ္းခ့ဲပါဘူး။
    ေတာင္န႔ဲေျမာက္သေဘာထားကြဲလြဲမႈေတြြျဖစ္လာျပီး
    လြတ္လပ္ေရးရျပီး၅နွစ္အၾကာ ၁၉၅၀ခုနွစ္မွာေတာ့
    ေတာင္န႔ဲေျမာက္စစ္ပြဲစတင္ပါေတာ့တယ္ ။
    ၁၉၅၀ခုနွစ္ကေန ၁၉၅၃ခုနွစ္ထိ ၃နွစ္ဆက္တိုက္စစ္ေတြ
    အျပန္အလွန္တိုက္လိုက္ၾကတာနဂိုကတည္းကမွ
    ေဆာင္းရာသီဆို ဘာအပင္မွ မျဖစ္ထြန္းတ့ဲနိုင္ငံစစ္ေၾကာင့္
    ဘာဆန္စပါးမွမစိုက္ပ်ိဳးရဲစိုက္ပ်ိဳးေျမလည္းနည္းပါးတ့ဲနိုင္ငံမွာ
    လူေတြအကုန္လံုးျမက္ေျခာက္စားရေတာ့့မယ့္ဘ၀ကို
    ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။

    ဒါေတြကိုမၾကည့္ရက္ေတာ့လို႔နိုင္ငံတစ္ကာက
    ဆန္စပါးေတြ ေထာက္ပ့ံတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာ
    နိုင္ငံကလည္း စပါးတင္းသိန္းေပါင္းမ်ားစြာ
    အကူညီေပးခ့ဲပါတယ္ ။
    ဒါ့ေၾကာင့္လည္းကိုးရီးယားနိုင္ငံရ့ဲလြတ္လပ္ေရးေန႔ေတြမွာ
    အလံေတြစိုက္ ထူရင္ ျမန္မာနိုင္ငံအလံလည္း
    ေက်းဇူးရွင္နိုင္ငံအျဖစ္အခုခ်ိန္ထိသတ္မွတ္ျပီး
    စိုက္ထူထားေလ့ရွိပါတယ္။

    ဒီလို တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုးအငတ္္ဘ၀ကိုက်ေရာက္ခ့ဲဖူးေတာ့
    ထမင္းတစ္လံုးတစ္မင္းတစ္လုပ္ရ့ဲတန္ဖိုးကို
    ကိုးရီးယားနိုင္ငံသားေတြကပိုျပီးတန္ဖိုး
    သိတတ္ၾကတာပါ။
    အခုေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးေျမေတြတိုးခ်ဲ႕.အထြက္တိုးေစတ့ဲ
    နည္းပညာေကာင္းေတြန႔ဲ နိုင္ငံျခားထိ
    ဆန္ေတြတင္ပို႔နိုင္ခ့ဲပါျပီ။

    ဒါေပမယ့္သူတို႔ေတြဟာ ထမင္းတစ္လုပ္ဆန္တစ္ေစ့ရ့ဲ
    တန္ဖိုးကို မေမ့ပစ္ၾကပါဘူး။အလဟသတ္မျဖစ္ေအာင္
    မလႊင့္ပစ္ရေအာင္ စီမံျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။
    ဒါေတြဟာအတုယူစရာပါ။ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမန္မာနိုင္ငံမွာ
    ဆန္စပါးေပါၾကြယ္၀စိုက္ပ်ိဳးေျမေတြေပါမ်ား
    ဆန္စပါးခ်မ္းသာၾကလို႔သိပ္ျပီးတန္ဖိုးမထားခ်င္ၾကဘူး။
    ထမင္းဆိုလည္း လိုတာထက္ပိုျပီးထမင္း
    ပန္းကန္အၾကီးၾကီးထဲထည့္စားမကုန္ရင္
    အလြယ္တစ္ကူလႊင့္ပစ္ၾကတတ္တာ
    ကေလးကအစလူၾကီးေတြအဆံုးပါပဲ..။

    ကိုးရီးယားတစ္ေယာက္ကေျပာဖူးတာကေတာ့
    ဒီထမင္းပန္ကန္လံုးေသးေသးေလးေတြကိုျမင္တိုင္း
    ငါတို႔စိတ္ထဲမွာ မခံခ်င္စိတ္ေတြၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ေတြ
    ျဖစ္ေပၚလာတယ္တ့ဲ ။
    ဗဟုသုတအေနန႔ဲ ၾကားဖူးနား၀ရွိသေလာက္
    တင္ျပတာပါ။ေကာင္းတ့ဲအယူအဆဆို
    အတုယူနိုင္ၾကပါေစ…။

ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit: (သိမွတ္ဖြယ္ရာ_ဗဟုသုတရြာ)

#