သတၱိခဲဦးေမာင္ႀကီးႏွင့္မီးေနသည္သရဲမ လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္မ်ားစြာကျဖစ္ရပ္မွန္
ဇီးေတာရြာတြင္သူႀကီးဦးေမာင္ႀကီးကိုမသိသူမရွိပါဦးေမာင္ႀကီးေဟ့ဆိုလ်ွင္တရြာလံုးမီးေသသည္။
ဦးေမာင္ႀကီးကဗလေကာင္းေကာင္းႏွင့္အသံကလဲဟိန္းေနကာေလာ္စပီကာမလိုပဲတရြာလံုးႀကားေအာင္

ေအာ္ႏုိင္ေသာအသံပါဝါေကာင္းသူျဖစ္သည္။ငယ္စဥ္ကဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားပီပီဘုရားစာမ်ား
ဘုရားလက္ထပ္ကပံုတိုပတ္စမ်ားအကုန္က်ြမ္းက်င္စြာတတ္ေလသည္။
ေတာ္ရုံဘုန္းႀကီးေလာက္ေတာ့သူ့႔ရြာတြင္ေက်ာင္းလာထိုင္ဘို့မစဥ္းစားႏွင့္
သူကပင္ဘုန္းႀကီးအားတရားျပန္ေဟာႏုိင္ေသာေႀကာင့္ျဖစ္သည္။
သူသည္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ျပီးစိတ္ရင္းေကာင္းသျဖင့္တရြာလံုးကခ်စ္ေႀကာက္ရုိေသႀကသည္
သိုေပမဲ႔သူစိတ္ႀကီးလာပါကဘီလူးဝင္စီးေနသလားထင္ရတာေႀကာင့္ရြာကလူမ်ားလန့္ေနရသည္။

လန့္လဲလန့္ခ်င္စရာပါသူႀကီးဦးေမာင္ႀကီးသတၱိကမေခပါဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက
ေသမင္းတမန္ရထားလမ္းေဖာက္ဖို့ေခ်ြးတပ္ဆြဲတဲ႔အထဲသူႀကီးဦးေမာင္ႀကီးလဲပါသြားသည္။
ေခ်ြးတပ္ဆြဲခံရသူမ်ားသည္ပင္ပန္းလြန္းလို့ေသတဲ႔သူကေသလဲသူကလဲနွင့္ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္တြင္
ဦးေမာင္ႀကီးသည္ဂ်ပန္ႏွစ္ေယာက္အားသတ္ကာထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာခဲ႔သည္။
ဦးေမာင္ႀကီးရြာျပန္ေရာက္ကထဲကစပါးတို့ပဲတို့ဝယ္ေရာင္းလုပ္သည္။
ဦးေမာင္ႀကီး၏ဗလေကာဇေကာသိထားေသာေႀကာင့္ထိုနယ္တေႀကာမွာေတာ့သူ့ကိုလိမ္ရဲသူမရွိေပ

ထိုေႀကာင့္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ကာလယ္မ်ားယာမ်ားပိုင္ေသာထိုရြာမွာေတာ့သေဌးတဦးဆိုလဲမမွားပါ
တေန့တြင္ရြာထဲတြင္မိတုတ္ဆိုေသာအမ်ိဳးသမီးတေယာက္သည္ကေလးမေမြးႏုိင္ပဲမီးတြင္းထဲဆံုးသြားေလသည္။
ထိုအေလာင္းကိုေန့မကူးခင္ရြာသၤခ်ိဳ ဳင္း၌ေျမျမုပ္လိုက္ႀကသည္။
ထိုညတြင္ေတာ့အသုဘအိမ္တြင္ဖဲဝိုင္းကအေတာ္စည္ကားေနသည္။
ညသန္းေခါင္ေလာက္တြင္ေတာ့မီးေနသည္စႏြင္းနံ႔ႀကီးအားအသုဘအိမ္ကလူအမ်ားစူးစူးဝါးဝါးရကာ
အသုဘအိမ္တြင္မြန္ထူ၍သြားသည္ထိုအခ်ိန္တြင္ေခြးကလဲအူလိုက္တာက်က္သီးမ်ားပင္ထကုန္ႀကသည္။

မေရွးမေႏွာင္းပင္ဖဲဝိုင္းနားတြင္ရပ္ေနေသာစႏြင္းေရာင္ဝါထိန္ေနေသာမီးေနသည္သရဲမမိတုတ္အားေတြ႔ႀကရေလသည္။
”’ ‘မိတုတ္သရဲ——မီးေနသည္သရဲမိတုတ္ ””’

””မိတုတ္သရဲေျခာက္ေနတယ္””’
ဟုေအာ္ကာအားလံုးအလန့္တႀကားဝရုန္းသုန္းကားျဖင့္ထြက္ေျပးႀကသည္မွာအလဲလဲအကြဲကြဲျဖင့္
ဖဲဝိုင္းလဲပြစာက်ဲကာက်န္ခဲ႔ေလသည္။ထိုအခါအိမ္တြင္က်န္ရစ္ခဲ႔သူမ်ားကေႀကာက္ေႀကာက္လန့္လန့္ႏွင့္

””မိတုတ္ေရ—–အမ်ွ—–အမ်ွ ””
အမ်ွေပးေပမဲ႔မိတုတ္ကေပ်ာက္မသြားပဲအိမ္ေလွကားတြင္ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနရာ
အိမ္ရွိလူကုန္သည္ေနာက္ေဖးေပါက္မွခုန္ခ်ကာထြက္ေျပးႀကေလသည္။
””သူႀကီးဦးေမာင္ႀကီးေရကယ္ပါအံုး—–မိတုတ္သရဲအိမ္ေရာက္ေနလို့—””
ဦးေမာင္ႀကီးအိမ္ထဲေအာ္ဟစ္ကာေျပးလာေသာအသုဘအိမ္ကလူမ်ားေႀကာင့္
့ဦးေမာင္ႀကီးလဲေရမန္းပုလင္းကိုင္ကာအသုဘအိမ္အေျပးလိုက္လာေတာ့

သရဲမကမရွိေတာ့ပါဦးေမာင္ႀကီးပဲအသုဘအိမ္ေစာင့္ေပးလိုက္ရသည္။
ေနာက္တေန့တြင္ရြာထဲကအေလာင္းအစားသန္သူမ်ားကအေလာင္းအစားတခုလုပ္ရန္တိုင္ပင္ႀကသည္။
ထိုသည္မွာအျခားမဟုတ္သရဲေျခာက္ေသာမီးေနသည္ေျမပံုေပၚတြင္ဝါးတလံုးေထာင္ကာ
ထိုဝါးလံုးထိပ္တြင္ပိုက္ဆံခ်ိတ္ထားျပီးသရဲမေျမပံုေပၚကနာမည္ေရးထားေသာ
ဆိုင္းဘုတ္တြင္ႀကက္အရွင္တေကာင္ခ်ည္ထားမည္ျဖစ္သည္။
ည၁၂နာရီတြင္သြားယူရဲသူသည္တေယာက္ထဲသြားကာပိုက္ဆံယူကာႀကက္အရွင္ကိုျဖုတ္၍ဖမ္းလာရန္ျဖစ္သည္။

ဒိအေလာင္းအစားေႀကးကလဲမနဲေပထိုသတင္းသည္နေဘးရြာမ်ားအထိေပါက္ႀကားသြားကာ
စိတ္ဝင္စားသူမ်ားမ်ားလာသည္။အနီးအနားရြာကလူမ်ားပါအေလာင္းအစားထဲဝင္ထည့္ကာ
အေပ်ာ္အပ်က္မွသည္တစတစေငြအေမာင့္ကမ်ားလာရာထိုေခတ္ကအိမ္ျခံဝိုင္းတခုဝယ္ႏုိင္သည္အထိျဖစ္လာသည္။
ဒိလိုနဲ႔ညဘက္ေရာက္ေတာ့ျပိုင္ပြဲကစေလျပီရြာထဲကလူမ်ားကာလသားမ်ားသတၱိခဲမ်ား
လာေရာက္ေလ့လာသူမ်ားႏွင္အသုဘအိမ္တြင္လူတရုံးရုံးျဖစ္ေနသည္လူအုပ္မ်ားေနေသာေႀကာင့္
မီးေနသည္သရဲမမိတုတ္အားအသုဘအိမ္တြင္အစအနပင္မျမင္ရပါ

မျမင္ဆိုမီးေနသည္သရဲမိတုတ္ကသၤခ်ိဴင္းကေစာင့္ကာလာသမ်ွလူအလြတ္မေပးေျခာက္လွန့္ေနသည္။
ညသန္းေခါင္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက၁၂ခ်က္ေခါက္သံနွင့္မေရွးမေႏွာင္းပင္ရြာထဲကေခြးမ်ားအူလိုက္သည္မွာ
ေက်ာခ်မ္းခ်င္စရာေကာင္းကာသၤခ်ိဳင္းသြားမည့္သူမ်ားတြန့္ဆုတ္တြန့္ဆုတ္ျျဖစ္ေနသည္။
ညသန္းေခါင္သၤခ်ိဴင္းထဲတေယာက္ထဲသြားရမွာကအေျပာလြယ္သေလာက္အလုပ္ခက္သည္
မီးေနသည္မိတုတ္သရဲမကလဲရွိေသးသို့ေပမဲ႔ေငြကမက္ေလာက္စရာျဖစ္ေနေတာ့အရဲစြန့္ကာသြားႀကသည္။
အလွည့္ႀကသြားႀကသူမ်ားကသၤခ်ိဳင္းဝကျပန္ေျပးလာသူမ်ားသရဲမမိတုတ္လိုက္၍ပုဆိုးက်ြတ္က်န္ခဲ႔သူမ်ား

ဝါးလံုးေပၚကပိုက္စံယူေနတုန္းေအာက္ကႀကက္ကအႀကီးႀကီးျဖစ္လာလို့လန့္လာသူမ်ား
ပိုက္စံရျပီးႀကက္အရွင္ကိုျဖုတ္ေနတုန္းမိတုတ္ကျပန္ဆြဲထား၍ေသေျပးရွင္ေျပးေျပးလာသူႏွင့္
အေရးမလွကာတပ္ဆုပ္ျပန္လာသူမ်ားအားသူႀကီးဦးေမာင္ႀကီးကေရမန္းတိုက္လိုက္ပုတီလည္ပင္းဆြဲေပးလိုက္
ႏွင့္အေတာ္အလုပ္ရႈတ္ေနသည္ေနာက္ဆံုးဘယ္သူမွမေအာင္ျမင္ေတာ့သူႀကီးဦးေမာင္ႀကီးက
”’ကဲငါ့လူတို့ေရ—-ဘယ္သူမွမေအာင္ျမင္ရင္ေတာ့—–
ေမာင္ႀကီးအေႀကာင္းျပရေသးတာေပါ့—-””

သူ့သတၱိကိုျပခ်င္တာေႀကာင့္သၤခ်ိဴ င္းသို့ေအးေဆးစြာသြားေလသည္။
ရြာသားအားလံုးကေတာ့တေယာက္တေပါက္ေဝဖန္ေရးႏွင့္ေလကန္ေရးလုပ္ေနႀကသည္
”’ဒီတခါသူႀကီးလဲမိတုတ္ႏွင့္ေတြ႔မွသူႀကီးအရွက္ကြဲမဲ႔ကိန္းပဲေဟ့”’
””’သူႀကီးဦးေမာင္ႀကီးရာဇဝင္စာတင္မဲ႔အေရးပဲကြ””’
ဦးေမာင္ႀကီးကေတာ့အသံဝါဝါႀကီးႏွင့္ေမတၱာသုတ္ရြတ္ကာသၤခ်ိဳင္းကုန္းထဲဝင္သြားေလသည္။
သခ်ိဳ င္းကုန္ထဲေရာက္ေတာ့မိတုတ္ေျမပံုေပၚကဝါးလံုးအားႏုတ္ကာ

ေျမပံုတိုင္တြင္ခ်ည္ထားေသာႀကက္အရွင္အားႀကိုးေျဖလိုက္သည္
ဒီအခ်ိန္မွာပဲဦးေမာင္ႀကီးႏွာေခါင္းထဲမီးေနသည္စႏြင္းနံ႕ႀကီးတိုးဝင္လာသည္။
ႀကက္သည္ယူ၍မရတစံုတခုကဆြဲထားသလိုေနရာမႀကြပဲေအာ္ေနသည္။
ဒိအခါဦးေမာင္ႀကီးသည္သ႔ူ့အသံက်ယ္ႀကီးျဖင့္
””ကဲမိတုတ္ေရ—-နင္အစာစားခ်င္ရင္ငါ့အိမ္ကိုလိုက္ခဲ႔—-ဟိုေရာက္မွငါအဝေက်ြးမယ္—-အခုေတာ့ဒီႀကက္အရွင္ကိုငါ့ကိုေပးလိုက္—-ငါပိုက္စံေတြရတဲ႔အခါနင့္အတြက္တရြာလံုးမီးခိုးတိတ္အလဴဳလုပ္ျပီးအမ်ွေဝေပးမယ္—–ဒါဟာငါ့အလဳဴမဟုတ္ဘူးနင့္အလဳဴျဖစ္သြားျပီ—–နင္ကအလဳဴအမေပါ့ဟာ—အဲဒီအခါက်မွနင္သာဓုေခၚပါဒါမွနင္ေကာင္းရာသြားႏုိင္မွာမဟုတ္လား”””’
ဦးေမာင္ႀကီးကမိတုတ္အားထိုသို့ေျပာကာဂူတလံုးေပၚတြင္က်က်နနထိုင္ကာသၤခ်ိဴင္းကုန္ထဲတြင္

သူသိသမ်ွတတ္သမ်ွတရားမ်ားအားမ်က္စိမွိတ္ကာေဟာေလသည္ထိုအခါရြာထဲကလူမ်ားလဲသၤခ်ိဳဴင္းကဦးေမာင္ႀကီး
အသံကိုႀကားေနရကာဘာေတြျဖစ္ေနလဲအလြန္သိခ်င္ေနႀကသည္။
မႀကာခင္မနက္အာရုံေရာက္ေတာ့မည္ဒီအခ်ိန္မွာပဲဦးေမာင္ႀကီးသည္သခ်ိဳင္းကုန္းထဲမွထြက္လာသည္။
ဦးေမာင္ႀကီးမ်က္ႏွာသည္ျပံုးေနကာပိုက္စံခ်ိတ္ထားေသာဝါးလံုးႀကီးထမ္းကာ
ႀကက္အရွင္ႀကီးပိုက္၍လာသည္မွာေအာင္ပြဲရစစ္သူႀကီးပမာရင္ကိုေကာ့၍ေရွာက္လာရင္း
”’ေဟးးးးးးးးးးးးးးးးရြာထဲကလူေတြ—-ေမာင္ႀကီးျပန္လာျပီကြႀကက္သားကာလသားဟင္းခ်က္ဘို့အဆင္သင့္ျပင္ထား—-””

””ေမာင္ႀကီးကြ—ဘယ္ေကာင္မွဗိုလ္မထားဘူး—–ေမာင္ႀကီးကိုလာမစမ္းနဲ႔—–ေယာင္ႀကီးေဗြျပုတ္သြားမယ္ ””’
ဦးေမာင္ႀကီးရဲ႔ေအာင္ျမင္ေသာအသံႀကီးကရြာသားမ်ားအားလံုးႀကားရကာ
ဦးေမာင္ႀကီးလာရာလမ္းသို့စုရုံုးကာထြက္ႀကည့္ႀကေလသည္။
ထိုအခါဦးေမာင္ႀကီးေနာက္တြင္ပါလာေသာသရဲမမိတုတ္အားျမင္ႀကရေသာေႀကာင့္
ဆူဆူညံညံႏွင့္ျပန္ေျပးႀကေလသည္။ဦးေမာင္ႀကီးကေတာ့ခပ္ေအးေအးပင္သူ့အိမ္သို့
သရဲမအားေခၚသြားလင္ဗန္းထဲထမင္းက်န္ဟင္းက်န္မ်ားပံုကာအိမ္ေရွ့တြင္ခ်ေႀကြးလိုက္သည္။

ဆင္းရဲရွာေသာမိတုတ္ရက္လည္မွာေတာ့ဦးေမာင္ႀကီးကသူရလာေသာပိုက္စံမ်ားျဖင့္
ဘုန္းႀကီးအားလ်ဴ ဖြယ္ပစၥည္းအစံုအလင္ႏွင့္တရြာလံုးမီခိုးတိတ္အလ်ဴ ေပးကာဘုန္းႀကီးေက်ာင္း
ျပင္ရန္က်န္်ေငြမ်ားအားမိတုတ္နံမည္ႏွင့္လ်ဴ၍ေရစက္ခ်အမ်ွေဝပြဲမွာေတာ့
””မိတုတ္ေရ—-အမ်ွ—အမ်ွ—-”’
ဦးေမာင္ႀကီး၏အသံသည္အက်ယ္ဆံုးျဖစ္ကာဇီးေတာရြာတရြာလံုးပဲ႔တင္ထပ္သြားေလသည္။
အဲဒီကထဲကမီေနသည္သရဲမိတုတ္ေျခာက္သံမႀကားရေတာ့ပါ။

မီးေနသည္မိတုတ္အသုဘႏွင့္ဗိုလ္ေမာင္ႀကီးအေႀကာင္းကေတာ့ထိုရြာတြင္ေျပာစမွတ္တင္က်န္ခဲ႔ေလသည္။
ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit:  D MoeMoe