ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္း
 ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ ကြာရွင္းၾကမလို႕တဲ႕ ။
အေၾကာင္းအရင္းက အရမ္းကို စည္းကမ္းတင္းက်ပ္ၿပီး သူစိုက္ထားတဲ႕ အပင္ေတြကို သိပ္ခ်စ္တတ္တဲ႕ ေမေမ့ရဲ႕ indoor plant ပန္းအိုးထဲကို ေဖေဖက ကြမ္းတံေတြးေထြးခ်လို႕ ။

က်ေနာ္သိတဲ႕ ေမေမဟာ အၿမဲသပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္တဲ႕သူ ။ စည္းကမ္းတင္းက်ပ္ေပမယ့္ အိမ္သားေတြကို အၿမဲလိုလို ေဒါသမပါတဲ႕ ေလသံေအးေအးနဲ႕ ေျပာဆိုသတိေပးတတ္တယ္ ။ ေမေမ့ကို သိပ္ခ်စ္လြန္းတဲ႕ က်ေနာ္ကေတာ့ ေမေမမႀကိဳက္ဘူးလို႕ ေျပာထားတာေတြကို ေရွာင္ၾကဥ္မိတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ေမေမ့ဆီက ေဒါသနဲ႕ မာန္မဲတာမ်ိဳးကို တစ္ခါမွ မၾကံဳခဲ႕ရဖူးဘူး ။

ဒီေတာ့ ေမေမ ဒီအေၾကာင္းအရာေလးနဲ႕ ကြာရွင္းတာဟာ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိေပမယ့္ ေမေမ့ကို အျပစ္မျမင္မိသလို က်ေနာ့္ကို အၿမဲအလိုလိုက္တဲ႕ ေဖေဖ့ကိုလည္း သနားမိတယ္ ။

ကြာရွင္းမယ္ဆိုတဲ႕ သတင္းကိုၾကားေတာ့ ေမေမ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမေမ့ကို လာေျဖာင္းျဖၾကပါတယ္ ။
ေမေမကေတာ့ တစ္ခြန္းပဲေျပာပါတယ္
"ကိုစိုးႏိုင္က သိပ္ေတာ္တဲ႔ ယာက်ာ္းေကာင္းပါ ၊ ဒါေပမယ့္ ေရွ႕ဆက္သြားဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး "
ဒီစကားၾကားေတာ့ ေမေမ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမေမ့ကို
" နင္ကိုက အေတြးေခါင္တာပါဟယ္ ၊ ဘာမဟုတ္တာေလးနဲ႕ အျပစ္ကိုဇာခ်ဲ႕ေနေတာ့တာ "
ဆိုေတာ့ ေမေမက " ဘာမဟုတ္တာေလးေတြ မ်ားလာေတာ့ ဟုတ္သြားတာေပါ့၊ ဒီကြမ္းတံေတြးေထြးတာ တစ္ခါႏွစ္ခါမွ မဟုတ္တာ ၊ ငါအၿမဲသတိေပးဖူးတယ္ ၊ ဒီလိုပဲ ငါသိပ္ရြံတတ္တာကိုမွ ဒီကြမ္းစားတာကို သည္းခံေပးထားတယ္ ၊ တစ္ခ်ိဳ႕ ငါသူႀကိဳက္တာသူ႕လြတ္လပ္ခြင့္ပဲဆိုၿပီး ငါမပိတ္ပင္ဘူး ။ ဒါေပမယ့္လည္း ေရခ်ိဳးခန္းေဘဇင္ထဲလည္း ေထြးထည့္လိုက္တာပဲ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေဆးဘူး ၊ ငါသိပ္ခ်စ္တဲ႕ ပန္းပင္အိုးထဲလဲ ဘယ္လိုေျပာေျပာ ျဗစ္ကနဲ ေထြးထည့္လိုက္တာပဲ "

ဒီေျပာသံေတြကို နားေထာင္ရင္း ေဘးက ေမေမ့ရဲ႕အေဒၚႀကီးက ဝင္ေျပာျပန္ေရာ
" ညီးကိုက အျဖစ္သည္းတာပါ ၊ ေမာင္စိုးႏိုင္မွာ ဒါေလးပဲ ေျပာစရာရွိတာ ၊ က်န္တဲ႕အပိုင္းဘာရွိလို႕လဲ ၊ မိသားစုကိုလည္း လိုေလးေသးမရွိ လုပ္ေပးလိုက္တာ ဘယ္မွာသြားရွာမလဲ "

ဘြားဘြားေျပာတာလည္း ဟုတ္ပါရဲ႕ ။ ေဖေဖဟာ မိန္းမနဲ႔သားကို လိုေသးမရွိေအာင္ အၿမဲေငြရွာေပးႏိုင္တယ္ ။ ဒီေန႕ထိ ႀကီးႀကီးမားမား ရန္ျဖစ္တာ မေတြ႕ခဲ႕ရဖူးပါ။ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ ေမေမ့ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြက ခိုင္မာလြန္းခဲ႕တယ္ ။

ဘြားဘြားကေတာ့ သူ႕တူမ အလြန္လို႕ပဲျမင္တယ္ ။
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ထပ္နားစြင့္မိရင္းၾကားတာကေတာ့ ေဖေဖဟာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ႀကိဳက္လြန္းတဲ႕ ေမေမ့အလိုက် ဘယ္ေတာ့မွ သပ္ရပ္သန္႕ရွင္းစြာ မေနတတ္တဲ႕သူ ၊ ေရခ်ိဴးဖို႕ အၿမဲေျပာရတယ္ ၊ ဒါေတာ့လည္း ဟုတ္တယ္ ေဖေဖေရခ်ိဳးဖို႕ ေမေမအၿမဲ တဂ်ီဂ်ီေျပာရတယ္ ။

အဝတ္စားေတြကို အဝတ္ျခင္းထဲ ထည့္ေစခ်င္ရင္ ေဖေဖက ေတြ႕ရာေနရာခြ်တ္တယ္ ေမေမကလိုက္ေကာက္သိမ္းရတယ္။
ထမင္းစားခ်ိန္ အ႐ိုးကို ပန္းကန္ထဲထည့္ပါဆိုရင္ ေဖေဖက ခံုေပၚပဲ ၿပီးစလြယ္ခ်လိုက္တယ္ ။ ေဘာ္ဘီ့ကို အစာခ်ေကြ်းရင္ ေဖေဖက သူထမင္းစားေနရင္းနဲ႕ ပစ္ပစ္ခ်ေကြ်းတတ္တယ္ ၊ ဒါကိုေမေမကို မႀကိဳက္လို႕ အၿမဲေျပာေပမယ့္ ေဖေဖကေတာ့ ပစ္ၿမဲ ၊ ေမေမကလည္း ထမင္းစားၿပီးရင္ ပန္းကန္ေတြအျပင္ ၾကမ္းျပင္ကို သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ မနားရ ။ ဟုတ္သား .... ေခြ်တာလြန္းတဲ႕ ေမေမ အိမ္အကူမေခၚတတ္တဲ႕ေမေမ... ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းခဲ႕ရတာ။

အၿမဲလိုလို အလုပ္မ်ားေနတဲ႕ ေဖေဖဟာ မိသားစုကို အခ်ိန္ေပးႏိုင္တာရွားတယ္ ။ အလုပ္တြက္ ခရီးသြားရင္သြား မသြားရတဲ႕ရက္ေတြဆို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စားပြဲေတြသြားေလ့ရွိတယ္ ။

တစ္ခါက ေမေမက ေဖေဖ့ကို ေမးတယ္ ဒီေန႕ကိုမွတ္မိေသးလားဆိုေတာ့ ေဖေဖက မမွတ္မိ ။ အဲ႕ဒီေန႕က သူတို႕ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္တဲ႕ေန႕။ ျငဴစူတာသိပ္မရွိတဲ႕ ေမေမဟာ ဒါေလးပဲေမးျပီးေတာ့ မမွတ္မိတဲ႕ ေဖ့ေဖ့ကို အျပစ္တင္သံေတာ့ မၾကားရ ။ ေဖေဖ့ဆီကလည္း ဘာလက္ေဆာင္ေပးတာကိုမွ မေတြ႕ရ ။

က်ေနာ့္ေမြးေန႕ဆို ကိတ္ေလးဝယ္ သားေလး Happy birthday ေနာ္ဆိုၿပီး ေမေမက အၿမဲလုပ္ေပးေလ့ရွိတယ္ ။ ေဖေဖကေတာ့ အလုပ္ေတြမ်ားေတာ့ က်ေနာ္က သားေမြးေန႕ ဘာေပးမွာလဲဆိုေတာ့မွ " ေအးဟုတ္သား ဒီေန႕ ငါ့သားေမြးေန႕ပဲကြ ေရာ့မုန္႕ဘိုး ႀကိဳက္တာဝယ္ကြား " ဆိုတဲ႕ေဖေဖ ။
က်ေနာ္ေတာင္ ေဖေဖဆီက ရတဲ႕မုန္႕ဘိုးထက္ ေဖေဖ့ရဲ႔ Happy birthday သားရယ္ဆိုတာေလးကို လိုခ်င္ခဲ႕တာ ေမေမဆိုရင္လည္း လိုခ်င္မွာေပါ့ ။

ေမေမဖ်ားတဲ႕အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ က်ေနာ္အရမ္းစိတ္ပူရတယ္ ။ ေမေမက ေတာ္ရံုဖ်ားခဲတဲ႕သူ သူဖ်ားၿပီဆိုရင္လည္း အိမ္အလုပ္ေတြနဲ႕ က်ေနာ္စားဖို႕ စီစဥ္ေပးတတ္တယ္ ။ တစ္ခါက ေမေမ ေဖေဖ့ကိုဖုန္းဆက္သံၾကားမိတယ္ ။ ေဆးခန္းပို႕ေပးဖို႕ ... ဒါေပမယ့္ အဲ႔ဒီေန႕က ေဖေဖက ႏိုင္ငံျခားသား ဧည့္သည္ေတြနဲ႕ ေတြ႕ေနလို႕ အခ်ိန္မွီျပန္မေရာက္လာဘူး ။ ေမေမကေတာ့ သူဖါသာသူ Taxi ငွားၿပီး ေဆးခန္းသြားျပခဲ႕တယ္ ။ ေနာက္ေန႕မွ ျပန္ေရာက္လာတဲ႕ ေဖေဖ့ကိုေတြ႕ေတာ့ အျပစ္တင္သံေတာ့ မၾကားမိသလို ေမေမစိတ္ေကာက္တဲ႕ အရိပ္အေယာင္ေတာင္ မေတြ႕မိ။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အားတင္းရင္း က်ေနာ္ ေမ့ေမ့ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၿပီး
" ဘာလို႕ေမေမတို႕ ကြာရွင္းရတာလဲဟင္ " လို႕ က်ေနာ္ မေနႏိုင္လြန္းလို႕ အရဲစြန္႕ေမးမိတယ္ ။
"သားရယ္ ဘဝႀကီးက တိုတယ္ေျပာလည္းရတယ္ ရွည္တယ္ေျပာလည္းရတယ္ ။ အဆင္ေျပသူနဲ႕ဆို ရက္စြဲေတြ ဘယ္လိုကုန္သြားမွန္းမသိရေတာ့ ဘဝကတိုတယ္ ။ သားေဖေဖနဲ႕က ေမေမအရွည္ႀကီး ဆက္သြားရမွာ " ဆိုတဲ႕စကားေတြကို တကယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္နားမလည္ခဲ႕ပါဘူး ။

ဒီလိုနဲ႕ က်ေနာ့္အသက္ ၁၃ ႏွစ္မွာ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကြာရွင္းခဲ႕ ၾကတယ္ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေမေမ့ေနာက္ကို လိုက္လာခဲ႕ပါတယ္ ။ အစစအရာရာ အလိုလိုက္တတ္တဲ႕ ေဖေဖ့ကိုလည္း ခ်စ္ေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ စည္းကပ္တင္းက်ပ္တယ္ဆိုတဲ႕ ေမေမ့ေနာက္ကိုပဲ လိုက္ခ်င္ခဲ႔တယ္ ။

အိမ္ကေန ထြက္လာခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္လက္ကိုဆြဲရင္း ေမေမက်ေနာ့္ကိုေျပာတယ္ " သားေမ့ေမ့ကို ခြင့္လႊတ္ေနာ္ " တဲ႕ ။ ေမေမ့မ်က္ႏွာမွာ ဝမ္းနည္းတဲ႕ အရိပ္အေယာင္ေတြ႕ရမလားလို႕ က်ေနာ္ရွာၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။

-------
ေဖေဖကေတာ့ က်ေနာ္အသက္ ၁၅ ႏွစ္ျပည့္ခါနီးမွာ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳသြားပါတယ္ ။ အဲ႕ဒီအတြက္ ေမေမ့ဘာခံစားရမလဲလို႕ က်ေနာ္အကဲခတ္ၾကည့္ေပမယ့္ ဘာအရိပ္အေယာင္မွ မေတြ႕ခဲ႕ရပါ။
အိမ္ေထာင္ထပ္ျပဳေပမယ့္လည္း က်ေနာ္ လိုတာေလးေတြကို ေဖေဖကဆက္ျဖည့္ဆည္းေပးပါတယ္ ။

ေဖေဖ့အိမ္ကိုေတာ့ က်ေနာ္ သိပ္မသြားျဖစ္ပါ။ ကိုယ့္ေရွ႕မေရွာင္ ေနာက္အိမ္ေထာင္အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ တဂ်ီဂ်ီနဲ႕ ခြ်ဲတဲ႕တဲ႕အသံကို သေဘာမက်လို႕ မသြားျဖစ္ခဲ႕တာပါ ။ ဒါေပမယ့္လည္း ေဖေဖသေဘာက်ဖို႕ပဲ လိုပါတယ္ေလ က်ေနာ္ ေဖေဖ့ကို ဘာမွထင္ျမင္ခ်က္ မေပးခဲ႕။

တစ္ခါတစ္ေလ ဒီအမ်ိဳးသမီးကို ေမေမနဲ႕ ယွဥ္ၿပီးၾကည့္မိေသးတယ္ ။ ေမေမက တည္ၿငိမ္ေအးေဆးတဲ႕သူ၊ ေဖေဖ့ကို သိပ္မပူဆာတတ္သလို ေထာင့္ေစ့ေအာင္ အိမ္ေထာင့္တာဝန္ထမ္းတဲ႕သူ... ခုေတာ့ ေဖေဖ့အိမ္မွာ အိမ္ေဖၚေလးေတြ ၂ေယာက္နဲ႕ ။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ကေတာ့ ေမေမရွိတုန္းကလို႕ မသပ္ရပ္ေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္ကအစ အရင္လို သန္႕ျပန္႕ျခင္းမရွိဆိုေတာ့ ထမင္းစားဖို႕ ေနခိုင္းတိုင္း က်ေနာ္အလိုလို ျငင္းဆန္မိခဲ႕တယ္ ။ ယုတ္စြဆံုး အိမ္သာေတာင္ အနံ႕သက္မေကာင္းလို႕ အိမ္ေရာက္တိုင္း မဝင္ျဖစ္ခဲ႕ ။ ေဖေဖဘယ္လိုေနေနသလဲေတာ့ စဥ္းစားလို႕မရ ။

ဒီလိုနဲ႕ က်ေနာ္ အသက္ ၂၀ မွာ ေမေမဟာ ေနာက္အိမ္ေထာင္ ျပဳေတာ့မယ္လို႕ က်ေနာ့္အသိေပးလာတယ္ ။ ခြင့္ေတာင္းတာမ်ိဳးမဟုတ္ေပမယ့္ က်ေနာ့္ဘက္ကလည္း ကန္႕ကြက္တာမ်ိဳး မလုပ္ခဲ႕မိပါ ။
ေမေမ ေဖေဖနဲ႕ ကြာရွင္းၿပီးကတည္းက အထည္ဆိုင္ဖြင့္ၿပီး က်ေနာ့္ကို ေစာင့္ေရွာက္လာတာ ပင္ပန္းခဲ႕ၿပီးၿပီ ။ ေနာက္ၿပီး ႏိုင္ငံျခားမွာ ဘြဲ႕ထပ္ယူဖို႕ ေက်ာင္းတက္ရဦးမွာဆိုေတာ့ ေမေမ့ကိုထားခဲ႕ရမွာ တကယ္လည္း စိတ္မခ် ။ က်ေနာ္က ေမေမ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕ကိုပဲ အဓိကထားမိခဲ႕ပါတယ္။

ဒက္ဒီလို႕ပဲ က်ေနာ္သူ႕ကိုေခၚမိတယ္ ။
ဒက္ဒီက ေမေမ့ထက္ ၃ ႏွစ္ေလာက္အသက္ႀကီးတယ္ ။ ေဖေဖနဲ႕ ဘာရယ္မဟုတ္ က်ေနာ္ ထပ္ယွဥ္ၾကည့္မိခဲ႕တယ္ ။ ေဖေဖ့ေလာက္ေတာ့ ခန္႕ညားမႈမရွိေပမယ့္ ေႏြးေထြးၾကင္နာတဲ႕ ႐ုပ္ရည္ေတာ့ရွိတယ္ ။ ေငြေၾကးကေတာ့ အရမ္းခ်မ္းသာတဲ႕ပံုေတာ့မရွိပါ ။ Foreign Company တစ္ခုမွ အရာရွိတစ္ဦး ဆိုေတာ့ လခစားဝန္ထမ္းပဲ ေျပာရမယ္ ။

ဒက္ဒီက ပန္းပင္သိပ္ခ်စ္တဲ႕ ေမေမ့အတြက္ တစ္ခါတစ္ေလ အလုပ္က ျပန္လာရင္ ပန္းအိုးခပ္ဆန္းဆန္းေလးေတြ ဝယ္လာေပးတတ္တယ္ ။ အဲ႕ဒီရက္ေတြဆို ေမေမသေဘာေတြက်ၿပီး အသံေလးေတြရႊင္လို႕ ။

ထမင္းစားခါနီးဆိုလည္း က်ေနာ္ကေတာ့ ေမေမ့ကို ဝင္မကူေပးမိပါ။ ဒါမိန္းမေတြအလုပ္လို႕ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ မသိစိတ္က သတ္မွတ္ထားခဲ႕တယ္ ။
ဒါေပမယ့္ ဒက္ဒီကေတာ့ ပိတ္ရက္ဆိုအိမ္မွာ ကပ္ေလ့ရွိေတာ့ ဟင္းကူခ်က္ေပးေနတာကို ေတြ႕ရတတ္တယ္ ။

ညေန ထမင္းစားဝိုင္းၾကံဳတိုင္း ပန္းကန္ေဆးေပးေနတာက ဒက္ဒီ ။ ေမေမကေဆးမယ္ဆိုတိုင္း မင္းတေနကုန္ run ထားတာ နားေတာ့လို႕ အၿမဲလုေျပာလုေဆး လုပ္ေနၾက။ က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ္နဲ႕ မဆိုင္သလိုပဲ စားၿပီးထသြားၿပီး TV ၾကည့္ေနတတ္တယ္ ။

ဒက္ဒီနဲ႕ ေမေမ ကေလးထပ္မရေတာ့ က်ေနာ္ကိုပဲ သူ႕သားလိုသေဘာထားၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ က်ေနာ္စိတ္ဝင္စားတဲ႕ ကြန္ျပဴတာပညာရပ္ဆိုင္ရာ စာအုပ္ေတြကို ႏိုင္ငံျခားကေန တကူးတက ဝယ္လက္ေဆာင္ေပးတတ္တယ္ ။ ဝယ္ရခက္တဲ႕ original စာအုပ္ေလးေတြရတိုင္း က်ေနာ္သိပ္ေပ်ာ္မိတယ္ ။

ေမေမ့ေမြးေန႕ဆိုရင္ ဒက္ဒီက က်ေနာ့္ကို တကူးတကတိုင္ပင္ၿပီး "မင္းအေမကို suprise လုပ္ခ်င္လို႕ " ဆိုၿပီး တစ္ႏွစ္တစ္ႏွစ္ မတူေအာာင္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲလို႕တိုင္ပင္တတ္တယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလဆို ေဖေဖက သိပ္လူငယ္ဆန္ခ်င္တာပဲလို႕ေတာင္ က်ေနာ္ေတြးမိတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္နဲ႕မဆိုင္ပါဘူးေလ ။ ေမေမက ဒက္ဒီေပးတဲ႕ ဘာမွမဟုတ္တဲ႕ အပင္ေလးေတြပိုက္ၿပီးေတာင္ ေပ်ာ္ေနတတ္တာ က်ေနာ္လည္း ေက်နပ္မိပါရဲ႕ ။

တစ္ေန႕ေတာ့ ေမေမ အမ်ိဳးသမီးေရာဂါနဲ႕ ခြဲစိတ္ဖို႕ ျဖစ္လာတယ္ ။ ေဆးရံုကို ေန႕ညေစာင့္ေရွာက္ေပးတာက ဒက္ဒီ ။ က်ေနာ္က ေဘးကေန လိုအပ္တာေလးေလာက္ပဲ ျဖည့္ေပးခဲ႕ရတယ္ ။ ဒက္ဒီ ရံုးက ခြင့္ေတြမ်ားေနမွာေပါ့ဆိုေတာ့ " မင္းအေမ က်န္းမာေရးကအဓိကကြ " ဆိုေတာ့ ေမေမ့မ်က္ႏွာမွာ ျပံဳးရိပ္ေတြသန္းလို႕ ။

ေန႕လည္ဘက္ က်ေနာ္ ခဏသြားေစာင့္ေပးရင္ အိမ္ျပန္ၿပီး ေမေမ့အဝတ္ေတြျပန္ေလွ်ာ္ ေပးျပန္တယ္ ။ " ျပန္ေလွ်ာ္ဦးမယ္သားေရ မင္းအေမ ေဒၚအသန္႕ႀကိဳက္က အဝတ္စားပံုေနရင္ မႀကိဳက္ဘူးေလ " ဆိုၿပီး ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႕ အထုပ္ႀကီးအထုပ္ငယ္နဲ႕ အိမ္ကိုျပန္ ညေနေစာင္းေလာက္ဆို က်ေနာ္နဲ႕ အလွည့္ျပန္ခ်ိန္းရင္ မီးပူတိုက္ၿပီးသားေလးေတြ ျပန္ပါလာတယ္ ။ မီးပူတိုက္ထားတာ မသပ္မရပ္ေပမယ့္ ေမေမ့စိတ္အလိုက်ေတာ့ ျဖစ္ခဲ႕တယ္ ။ က်ေနာ္ဒီအလုပ္ေတြ လုပ္ရမယ္ဆိုရင္ ေသခ်ာတယ္ မလုပ္ေပးႏိုင္ ။

ဒါေပမယ့္ ေမေမ ေဆးရံုတက္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းခဲ႕ရသလို ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ႕ရတယ္ ။ အစားေသာက္ကအစ ဟင္းတစ္မယ္ျဖစ္ဖို႕ေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္ခ်က္မစားႏိုင္လို႕ အျပင္မွာခ်ည္း ဝယ္စားခဲ႕ရတယ္ ။ ေနာက္ၿပီး ဟင္းတစ္ခါခ်က္ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ျပန္ရွင္းလင္းရတာကလည္း မသက္သာ ။
အိမ္သန္႕ရွင္းက်ျပန္ေတာ့လည္း ၾကမ္းေလးတိုက္ရံုနဲ႕ကို ေဟာဟဲက လိုက္ခ်င္ၿပီ ဒါေတာင္ ေမေမလုပ္တုန္းကလို မေျပာင္။ ကိုယ္ခ်င္းစာမိတယ္ဆိုတာ သူ႕အလုပ္ေတြဝင္လုပ္ၾကည့္မိေတာ့မွ သိရတယ္ ။ ဒါေတာင္ ဒက္ဒီလိုေတာင္ က်ေနာ္ေမေမ့နားေနတာ ဒီေလာက္ၾကာတာ မကူညီေပးခဲ႕မိ။

ဒီမွာ က်ေနာ္ နားလည္လိုက္တာတစ္ခုက က်ေနာ့္အသက္ ၁၃ ႏွစ္တုန္းက ေမေမေျပာခဲ႕တဲ႕ ဘဝခရီးလမ္းက ရွည္လြန္းတယ္ဆိုတဲ႔စကား က်ေနာ္ ခုမွ သေဘာေပါက္လာတယ္ ။ ေမေမက သူနဲ႕ အသြင္တူတဲ႕ သူတစ္ေယာက္နဲ႕ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာမေနရေပမယ့္ သူေပ်ာ္ရႊင္ေနရတယ္။ ေဖေဖကေတာ့ ေမေမ့ကိုခ်စ္တယ္လို႕ ထင္ခဲ႕မိေပမယ့္ တကယ္က သူ႕ကိုယ္သူပိုခ်စ္တာကို ေတြ႕ရတယ္ ။

ဒက္ဒီကေတာ့ ေမေမက မႀကိဳက္ဖူးလို႕ ေျပာရတာ မေတြ႕ရေလာက္တဲ႕အထိကို အလိုက္သိလြန္းသူ ။ လာကူပါဦးလို႕ မေျပာရပဲ ေမေမ့ကို စလိုက္ေနာက္လိုက္နဲ႕ ေဘးကကူညီေပးေနတတ္တဲ႕သူ။

တကယ္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုမွာ အေသးမႊားေလးလို႕ထင္ရတာဟာလည္း အင္မတန္ကို ႀကီးမားတဲ႕ ျပႆနာျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ ေငြေၾကးဟာ အဓိကက်ေပမယ့္ ေငြေၾကးနဲ႕ ဝယ္ယူမရတဲ႕ ဂ႐ုစိုက္ျခင္းေတြ ၊ နားလည္မႈေတြ ၊ အျပန္လွန္ေလးစားမႈေတြကလည္း အေရးႀကီးေသးတယ္ ။

တစ္ခါတစ္ေလ သူစီးထားတဲ႕ ဖိနပ္ကို မစီးၾကည့္ဖူးရင္ ဒီဖိနပ္နဲ႕ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ရတာ ဘယ္ေလာက္ အဆင္မေျပျဖစ္ရလဲ ၊ ဘယ္ေလာက္နာက်င္ေနရလဲ ဆိုတာ မသိၾကရဘူး ။

ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ သိလိုက္ရတဲ႕အသိ ၊ သင္ခန္းစာေတြဟာ တစ္ခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ဘဝခရီးလမ္းကိုလည္း အေထာက္အကူျဖစ္မွာလို႕ က်ေနာ္ယံုၾကည္တယ္ ။ အခ်စ္ခ်ည္းသက္သက္နဲ႕လည္း ဘဝတည္ေဆာက္လို႕မရသလို ၊ ေငြေၾကးနဲ႕ခ်ည္းလည္းပဲ သာယာတဲ႕ဘဝကို မဖန္တီးႏိုင္ဘူး ။ အားလံုးဟာ သမမွ်တမႈရွိဦးမွ။

က်ေနာ့္အလွည့္မွာေတာ့ ဖိနပ္အေရြးမမွားခ်င္ဘူး ။
က်ေနာ္ဟာလည္း သူမ်ားအတြက္ အဆင္ေျပတဲ႕ ဖိနပ္ေလးတစ္ရန္ပဲ ျဖစ္ခ်င္မိတယ္ ။ သူမ်ားစီးနင္းတဲ႕အခါ က်ေနာ့္ရဲ႕အတၱေတြနဲ႕ သူတို႕ကို မနာက်င္ေစခ်င္ဘူး ။ သူတို႕အတၱနဲ႕လည္း က်ေနာ့္လမ္းခရီး မေႏွာင့္ေႏွးခ်င္ဘူး ။

ေဖေဖေရာ ေမေမေရာ အသြင္တူတဲ႕ ဘဝအေဖၚကိုယ္စီနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစေလ။

— မာရင္ရင္ • မႏုႆ ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေလးမ်ား

ႏိုင္ငံျခားက စာတစ္ပိုဒ္ဖတ္မိၿပီး ဇာတ္လမ္းျပန္ခ်ဲ႕ ေရးသားလိုက္ပါတယ္ ။ Message ေကာင္းေလးတစ္ခု ရလိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit:မႏုႆ ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေလးမ်ား
#